پنیر شاهی هندی , پاکستانی (Paneer shahi)
و در عین حال خوشمزه و با پنیر نرم تهیه می شود که می توان از پنیرهای خانگی یا
پنیر خامه ایی استفاده کرد.این غذا حتما با نوعی نان که به آن دوسا گفته می شود
خورده می شود .امیدوارم تهیه کرده و از سادگی و خوشمزگی آن لذت ببرید.
مواد لازم.
پیاز درشت 1 عدد
گوجه فرنگی ریز خرد شده 1 کیلو
فلفل سبز چیلی خیلی ریز خرد شده 1 عدد
شیر نصف پیمانه
پودر زنجبیل نصف قاشق چایخوری
دانه هل 2 تا 3 عدد
پودر فلفل قرمز نصف قاشق چایخوری
گرام ماسالا نصف قاشق چایخوری
رب گوجه 1 قاشق غذاخوری
آب جوش نصف پیمانه
پنیر 200 گرم مکعبی خرد شده
طرز تهیه.
ابتدا پیاز را نگینی خرد کرده و در تابه بزرگی بریزید .گوجه ها را ریز خرد کنید با پودر
زنجبیل+فلفل سبز ریز شده+هل و کمی نمک اضافه و بگذارید با حرارت متوسط
گوجه ها پخته و تقریبا له شود.سپس مواد را درون یک سبد ریخته و کاملا صاف کنید
در آخر تفاله باقیمانده را با مقدار کمی آبجوش مخلوط کرده و در غذاساز یا مخلوط کن
کاملا له کنید و به بقیه سسی که بدست آمد اضافه کنید .مواد را روی شعله بگذارید
رب گوجه و مابقی ادویه ها را افزوده و بگذارید تا سس کاملا غلیظ شود طوری که آبی
برای آن باقی نماندوپنیر های مکعبی خرد شده را به آرامی بیفزایید و شیر را آرام
اضافه و منتظر بمانید تا شیر بجوش بیاید .به محض جوش آمدن شعله را خاموش و
غذا را درون ظرف مورد نظر کشیده با لیموی تازه یا برگ گشنیز و کمی پنیر تزیین و
نوش جان کنید.غلظت این خوراک باید به اندازه فرنی باشد.این غذا حتما با نانی که
در ابتدا توضیح دادم خورده می شود.امیدوارم از این غذا هم لذت ببرید.
نوش جان![]()








سلام به وبلاگم خوش آمدید.من نسرین هستم.عاشق هنر آشپزی و سفره آرایی.واقعا از وقت گذاشتن برای این کار لذت می برم.البته این علاقه بعد از ازدواجم بیشتر شد به قول مادرم تا وقتی خانه پدر بودم دست به سیاه و سفید نمی زدم.ولی از آنجا که داشتن دسپخت خوب در خانواده ام موروثی است خواه ناخواه من هم از این موضوع بی نصیب نماندم. با لا خره سفره ای که مادر بیندازد دختر جمعش می کند.لازم به ذکر است که مشوق اصلی من همسر عزیز و مهربانم می باشد که از خداوند متعال برایش آرزوی سلامتی دارم.تمامی موارد پخت و پز را با تجربه از کارهای دیگران بدست آورده و در این راه وقت و حوصله صرف نموده ام.دوست دارم تجربیاتم را هر چند ناچیز و در حد سن و سال خودم با دوستانم به اشتراک گذارم.آشپزی هنر است و هر کس می تواند به آن دست یابد.از گذاشتن غذای دیگران به نام خودم بدون گفتن نام شخص بیزارم